YAVUZ SUBAŞI'ndan...: Ağustos 2016

13 Ağustos 2016 Cumartesi

Tarihlerden ; 14 Ağustos 2001.
Bir yiğit çıktı yola, Biz Zafer'le değil, seferle emrolunduk diyerekten.
Kimsesizlerin kimi, sessiz yığınların sesi oldu.
Doğruydu,
Mertti,
İnançlıydı,
Anadolu'nun evladıydı,
Yerliydi,
Milliydi,
Ak Parti olsun dedi adım,
Sevdi bu yiğidi Anadolu'muzun güzel insanları,
Verdi oylarını hiç çekinmeden,yüksünmeden,
Olsun oylarımız sana helal anamızın ak sütü gibi dedi,
Ve o gün bugün 15. Yılda Ak İktidar devam ediyor.
Ak yürüyüşün kutlu olsun,
Doğum günün kutlu olsun Ak Parti.
İyi ki doğdun Ak Parti.
Nice yıllara Ak Parti.
İyi ki varsın Recep Tayyip Erdoğan.
Yavuz Subaşı
Ak Parti Gaziosmanpaşa Kurucu İlçe Başkanı.

2 Ağustos 2016 Salı

Birgün bir delikanlı, dolaşırken ormanda,
Vahşi hayvanlar sarmış, etrafını bir anda.
Delikanlı korkmamış,
gür sesiyle kükremiş;
“Van minüt kapak olsun, bunca vahşete” demiş.
Hayvanlar şaşkın şaşkın, birbirine bakmışlar;
Bu sert delikanlıya,
kafaları takmışlar.
İlk defa rastlamışlar,
böyle âsî birine;
Demişler ki; “Gömelim,
bu çılgını derine.”
Acilen aramışlar, teşkilattan birini;
Birleşmiş hayvanların genel sekreterini.
Demişler ki; “Hey Banki, burada bir deli var,
Bize küstahça kalkan, kocaman bir eli var.”
Derken..
Açlık bastırmış, kebap çekmiş canları;
Lâkin, doyurmak zormuş, bu vahşî hayvanları.
Demişler ki; “Asya’da, Afrika’da kebap bol,
Çöp şişlere takarız, şöyle biraz kafa kol.”
Birkaç milyoncuk insan, doğranmış varillere;
“Pişir!” emri verilmiş, küresel gorillere.
Bu kitlesel kebabı,
tıka basa yemişler,
“Dünya beşten küçüktür, tartışılmaz” demişler.
Lâkin tehlikedeymiş, aslanların payları;
Şu “van minüt” depremi, kırmış bütün fayları.
Bakmışlar uyanıyor, Doğu’nun miskinleri;
Hemen devreye girmiş, “paralel”in cinleri.
Öfkesinden köpürmüş, kâinatın imamı (!);
Demiş ki; “Şeffaflaşsın, otellerin hamamı.”
Ne var ki; ihânetin bohçaları açılmış;
Şantaj montaj, ne varsa, ortalığa saçılmış.
Kısacası; adâlet, dalâleti sollamış,
Bir “van minüt” dünyayı, beşik gibi sallamış.
Kimdir bu delikanlı ? Merak ettim doğrusu,
Peşinde binbir pusu, yok mudur hiç korkusu?
Duydum ki; çok eminmiş, bakmazmış arkasına;
Hiç kurşun işlemezmiş, o takvâ hırkasına.
Dik başını, Allah’tan başkasına eğmezmiş;
Yoksa, bu koca dünya, hiçbir şeye değmezmiş.
Anladım ki; bu destan, ezberleri bozacak;
Bu mesajı tarihler, mahşere dek yazacak.
Artık bütün mazlumlar, hırkayı giyecekler;
Ve bütün zâlimlere, “van minüt” diyecekler.
Bu satırları paylaşan; bendeniz haddin bilir;
Diyor ki; okuyandan, belki bir duâ gelir.